زندگی
چه کسی بندهای جان آدم را شمرده است؟
آیا انسان سر انجام رهایی میابد؟
در آغاز به بند رحم مادر بسته شده ایم تا از خون او تغذیه کنیم
بعد به دنيا مي آييم وبه بند عجز و ناتواني كودكي بسته مي شويم.
چه كسي مرا بلند خواهد كرد؟
چه كسي به من غذا خواهد داد؟
سالهايي كه به بند مدرسه آويخته مي شويم بسيار سخت است.
سخت است تحقير هاي علم و مكافات هاي ادب شدن.
بعد بند عذاب هاي بلوغ...
بعد نوبت بند عشق است.
و ناكامي هاي تلخ تر
چون حالا بزرگ شده ايم
بند كار از طاقت فرسا ترين و عبوسترين بندهاست
بعد بند ازدواج كه زنجيرهاي تازه اي است بر روح و جسم است.
بعد بند بچه ها بندي ابدي است
چون بچه ها وارث جان و زندگي اند
بند پيري و مريضي
درد ماهيچه ها و خرده خرده فرسودن و فرورفتن به درون خاكستر عمر
اما اين همه تازه اول كاراست.
دنيا نامطمئن واست و زندگي تضمين نشده است
كسي نمي داند به كجا مي رويم.
اما آدم كوچك به نحوي از ميان اين همه بندها مي گذرد
با پيروزي...
تو این وبلاگ مطالبی رو که فکر میکنم زیبا باشن گذاشتم.بعضیاش هم نوشته های خودم هستن.امیدوارم لذت ببرید.